Sir Ang-isms Part 3

Nung Lunes, nung nagka-klase kami sa Physics, nag-"overshare" na naman si Sir (at hindi ko alam kung bakit napunta kami sa topic nato) ng life lessons. Sabi niya, ever since nung teenager siya, kapag kakaen sila sa table kasama ang family niya, lagi siyang binabati ng dad niya at sinasabi sa kanya na mag-diet siya dahil ang taba-taba na niya. That went on for a lot of years at thirty plus years old na daw niya nasabi sa daddy niya na masaya siya sa katawan niya.
Wala daw siyang pakielam sa looks. Like, kapag daw oily yung face niya tapos maghihilamos siya ng face sa office niya tapos walang soap at Joy lang andun, yun na din gagamitin niya. Kasi daw, ikaka-gwapo o ikaka-panget pa daw ba niyang lalo kung gagamit pa siya ng mga cheche bureche na facial wash.
Tapos yung nga daw sa pagkaen. Nasa 40s na daw siya, konti na lang daw itatagal niya sa mundo, tapos yun pa bang pagkain na i-e enjoy niya e hindi masarap. Parang, kailangan mag-enjoy ka kasi kung mamamatay ka, at least namatay kang masaya. Ganun.
Yun nga. Ang lesson na natutunan ko ay yun nga, wag tayo masyadong mag-pundar sa looks. Hindi naman doon nakikita ang pagkatao ng isang tao at hindi rin naman yun ang pinaka-mahalaga (unless mag-bu Beauty Queen ka) at maging masaya tayo sa kung ano tayo. Love your bod, ba. Tanggapin mo yung sarili mo kung ano ka. At lagi mong tatandaan na hindi ka pangit, yung ugali ng mga taong nanglalait sayo ang pangit. :-)


Sir Ang-isms Part 2

Three months ago, when we were having our second class (I think) on Physics, Sir Ang asked a question. The question was: Is 5 feet tall or short?
Before the start of the class, Sir Ang would collect our IDs and will use them to call someone who would answer the question.
And then he picked my ID! I answered: Sakto lang po.
It's just, 5 feet is tall enough if you're a girl but that would be small for a boy.
Setting that aside, let's analyze the quote: The main thing is to keep the main thing the main thing.
Okay... Yep. That's the lesson I learned that day. Sir Ang told me to answer specifically and to keep the main thing the main thing.
He told us that Filipinos tend to stay away from the main question and their answers are mostly far from what the answer should be. Like if you'd ask someone: Kumaen ka na ba? He'll answer: Kanina pa.
It's funny, but then it's also the truth. And when you're on the receiving end, it's also annoying.
And from that day forward, I always try to NOT answer "Sakto lang po" or "Okay lang po" when someone asks me a question. Haha!
P.S. I wanted to tease Sir Ang the other day cos when I asked him if he liked the Percy Jackson and the Olympian book series, he answered "Okay lang." Hahahahaha! :p



Are you suffering from astigmatism? If you are, then you'll know how difficult it is to suffer from it especially if you're like a student like me.
During the time when I still have no idea that I have an eye problem, I've been experiencing massive headaches and migraines. I thought what caused those headaches was stress - too much things going on at school, too many requirements to be submitted, etc.
Meanwhile, every time we are copying lectures, it's really a great difficulty to stare at the blackboard/whiteboard and decipher the words written, especially you are 1 meter away (my last name starts with M so my seat is usually placed in the middle of the classroom) from it. My classmates (especially my seatmates) are all forcing me to have an eye check-up, probably because it annoys them to hell that I'm asking every word that's written on the board. So last last week, when Jorenn and I were walking along the shops at Mega Center, we stopped at Ideal Vision and asked if how much an eye check-up is. They said it was free so we had our eyes checked. Before the test was even finished, the consultant already told me that I have astigmatism. And at that time, I don't know what the hell astigmatism is.
When I went home, I told my mom that when she'll buy new eyeglasses (because her vision jumped from 3.75 to 4.50 after three years of not replacing her glasses), I'll come along and get a pair too. So last September 4, we went to Ideal Vision. When the optometrist first tested a pair of lenses for me to use (after scanning my eyes again), it was like a haze was lifted off the earth. Seriously. I never knew that things SHOULD be that clear and all this time, I was looking through a pair of eyes that can only see blurry images.
According to the Internet searches I made, astigmatism is when our vision is all blurry and when we can't focus our eyes on a certain point object.
So after getting my new pair of eyeglasses last Thursday, I felt like singing the Rapunzel theme song, especially the line "and it's like the fog has lifted". Hahahaha!
So if you're experiencing headaches every now and then for no certain reason, go and get your eyes checked! Maybe you also have astigmatism and you can prevent from experiencing dizziness, vertigo, and nausea again. :-)

Sir Ang-isms

My professor in Physics always "overshare", as he calls it, every time we are having our class on Mondays and Thursdays. Mostly, those "overshare" interludes are lessons that he learned in the past, and wants to share with us.
Last Thursday,while we were having a group work, he corrected the answer my classmate gave on a question he asked. My answer was similar to my professor's answer but I don't want to go ahead and correct it, so I asked Jorenn to ask Sir Ang to read my answer and tell if it's correct or not.
Instead of answering the question like most teachers would do, he simply looked at me and told me that I know the answer and correct it myself.
Then came his "overshare" commercial. He told us that in the past, before making any decision, he would consult with his favorite godfather for advice. But years ago, his godfather died and he was left with no one but himself.
He told us that as we grow older, we need to make decisions based on what WE (ourselves) want or need. He told us that we (but he was looking at and referring to me) need to start making decisions for ourselves and that in the long run, our parents (or whoever we go to for advice) will not be there conveniently.
He smiled again at me and proceeded with the lesson.
From that day forward, I really make it to a point to make decisions based on what my heart/mind tells me to do (an example is this tablet which I bought spontaneously last week).
I really love it when Sir Ang shares his knowledge and wisdom with us. Will share more Sir Ang-isms this week! :-)


Mobile Blogging

I bought a tab last day so I just thought I'll test how it feels to blog using one. Haha! (This is a test post)


Pagka-wala nga ng tatay ko naka-move on ako eh, yun pa kayang pagka-wala mo. Hindi ka kawalan.


Can't Think of a Title

The thing is, I know myself. I know my faults and my strengths. I know what makes me stronger and yet I also know what my weaknesses are. I know the things that I need to change in myself in order to be a better person but I also know that some things are meant to stay the way that they are because we don't need to change ourselves for others.
When they look at me, I know what they see. I know what they hate in me and I know what they like. During my freshman year in college, when I was still in CLSU, I have this sudden desire to shift courses and apply for the university's Psychology program. Part of it was because I think psychologists are cool, but mostly it was because I know I can be a good one. When people talk to me, I read behind their moods and behaviors and I will have an understanding on what they want me to reply.
For an example, I think that was last week, my classmate joked and told me that we were going to have a surprise defense on our case study. I know that he wanted me to complain or to cry out in surprise or horror. But the stubborn part of myself decided not to give what he wanted. I simply smiled and nodded okay.
I also know what people dislike in me.
  • Some people hate me for being too indifferent when it comes to school works. But the thing is, I'm really not that apathetic. It's just, if I was faced a certain problem (school work and projects), I deal with it. I'm not one to complain about reasonable things. If you see me complaining, it's because I know something (deadline and others) is unreasonable.
  • Some people hate me for being too... open? I don't know the exact word, but it's when I always say what I want to say, no holds barred. If there's one thing I strongly believe in, it's that we're all given voices for a reason. They may hate me for exclaiming profanities one after the other, but I don't care. I don't owe anyone anything and I like being myself and that leads us to...
  • Some people hate me for being myself. Or is it because they want to be like me? I'm not being boastful or anything, but I know that when someone hates you it's because you have something that they want.
  • Some people hate me for being too happy. Do you know what real pain is? Do you? Have you ever encountered something so deep in your life that nothing can seem to lift you back up again? I did. When my dad died, some piece of my soul (and my heart) died too. I thought I could never be happy. There were times when I wanted to die too. But happiness is a choice. It was my choice to make and I chose it. I choose to be happy because I don't want to live in constant emotional pain. Petty and nonsense problems just don't get to me anymore.
I'm happy just the way I am. I may not be the kindest soul on earth nor the most likeable, but that's fine with me. Some people will hate me, some people will not. And as my Facebook cover photo and my Twitter header states, I just don't care if people like me or not anymore.

Photo Diary of the Week

Photos collected from my Twitter that I posted this week!

Shot! Yesterday at Mama's birthday (08-29-2013) Iphone macro shots never fail to amaze me.
Sorry na-crop kita banana! :)) (08-29-2013)

Last Tuesday. When Jorenn brought his DSLR to school for our class shoot :) (08-27-2013)
My current Facebook profile photo. By Jorenn. (08-27-2013)
Finally! After months of not having an id (because I lost my current one before the term ended last sem). (08-28-2013)
Actually, ang kwento niyan, hindi naman talaga kami magpapa-id that day. Nagkataon lang na may dala kaming COR at OR tapos nadaan kami sa AVR tapos konti lang yung tao kaya pumila na din kami. HAHAHAHA

You have the VOICE and you have the RIGHT

Sa bawat pagkaen na binibili mo sa mga fast food chains, sa bawat produkto na binibilli mo sa supermarket, sa iba pa, 12% ng kabayaran mo ay napupunta sa tax. Value Added Tax o VAT. Kahit ang limang taon na bumili ng ice cream sa 7-Eleven, 12% sa binayad niya ay napunta sa tax.
And that makes us taxpayers. Taxpayer tayong lahat. Nagbabayad din tayo ng buwis, hindi man kalakihan, pero sa maliit na paraan, nakakapag-bigay pa din tayo ng pera na DAPAT SANA ay maipapamahagi sa mga kababayan nating kapos.
Kaya lang hindi eh. Wala eh. Yung pera sana na ipang-gagawa na lang ng classrooms, na ipambibili ng libro ng mga estudyanteng gustong mag-aral pero walang pambili, pabahay sa mga taong nagkalat sa Manila dahil walang matirhan, pambili ng pagkaen ng mga pulubing walang laman ang tyan.
Sa mga politikong ibinulsa ang pera ng bayan: HINDI BA KAYO NAAAWA? Hindi ba kayo naaawa o nahahabag man lang sa twing may nakikita kayong matanda sa tabi ng kalye na namamalimos, na may sakit pero walang pambiling gamot? PANO KAYO NAKAKATULOG SA GABI? Pano kayo nakakatulog knowing na kung ipinamahagi niyo lang sana yung pera na dapat ay mapunta sa kanila, ibinulsa niyo pa? Masaya ba kayo sa twing nakakabili kayo ng mamahaling kotse kahit na alam niyong pera ng ibang tao at ng mga Pilipinong nagbabayad ng tamang buwis? PUTANGINA NIYONG LAHAT.
Hindi ko sinasabing mabuti akong tao, pero ang sasama niyong lahat. MGA WALA KAYONG KONSENSYA.
Isa pa, eto naman ay para sa mga Pilipinong sinasabihan ng "epal" "papansin" "may masabi lang" "nakikisali" ang mga kapwa nila Pilipinong MAY PAKIELAM SA BANSA: Tangina niyo den. Pinag-aaral kasi kayo ng mga magulang niyo, kung ano-ano inaatupag niyo kaya habang buhay kayong nananatiling bobo. Tandaan niyong lahat: “Indifference and neglect often do much more damage than outright dislike.” ― J.K. Rowling
Mas gugustuhin ko ng malaman ng buong mundo na ayoko kay Napoles at sa mga pulitiko na yan, kesa naman wala akong pakielam sa nangyayari sa sarili kong bayan
Yan ang dahilan kung bakit hindi tayo umuunlad. May mga taong (politicians and lawmakers to be specific) na lagi tayong ginagago pero WALA tayong pakielam. Okay lang satin. WALA tayong reaksyon.
Tandaan niyo: DEMOCRATIC country tayo. TAYO ang boss nila at HINDI sila ang boss natin. Kung may nagawa silang mali, we have all the right in the world to complain.



If there's a thing that you guys need to know about me, it's that I tend to have wacky faces in photos. I ALWAYS DO. Some were intentional, some were not. But that's just the real me, you know. Haha! I love my can't-have-a-decent-shot-in-photos self. On that note, I still have to ask Jorenn if he'll still love me for me. Lol.


I miss summer. Sigh. It's been raining for weeks and I kind of miss the heat. Don't get me wrong, I love this cuddle weather and it makes me want to lounge all day... But I guess, that's the problem. The rain makes me drag my feet and just stare into space... for an entire day. I know I'm a procrastinator, but with this kind of weather? I put the pro in procrastinate.
Okay, so back to my summer post... I miss summer. I miss not having to think of anything but when will the next episode of House M.D. finish downloading or what will be the next book I'm going to read. I hardly watch my favorite series anymore! And last month, I think I've only read a few books. Good thing I've read a bunch of books this August and I'm hoping that I get to read more on September.
The classes are not so bad. School is not so bad at all. But unlike when the weather was still warm and I was always energized to attend my classes, right now I just want to feel the coldness of my pillow and blanket and/or inhale mugs of coffee. Sigh...
But you know what? Every situation has a silver lining!And even though I have a bad case of summer blues, the BER months are coming! And that means that Christmas is also drawing near! Yayyy! <3


Last week (or was it last last week? I'm too lazy to check the calendar), I finally bought my own guitar! My aunt gave me a late birthday present and I used to buy it.
It's red! And I was thinking of something red and then I came up with Pepperoni. I was craving for a pizza at that time you know. So yep. I named it Pepperoni, or Pep for short! :)



A year ago, kung tatanungin kita kung sino si Tiny at sasabihin mo sakin na isang masipag na estudyante, hindi rin ako maniniwala. Seryoso. Ako sa sarili ko alam kong hindi ako masipag. Kung sasabihin mo sakin na hindi nag- i skip si Tiny, hindi rin ako maniniwala. Tatawanan lang kita.
Pero ngayon? Para kong nabangag sa pader pag iniisip ko kung gano kalaki ang pinagbago ko. Iisipin mo ba na perfect attendance (so far) ako ngayong sem? Na lahat ng requirements ko for midterms nai-pass ko on time? Na wala akong teacher na mediyo tagilid ako? Hindi ko din maiisip yon. Pero totoo.
Siguro nga maturity ang tawag don. Talagang nag-shift yung ayos ng priorities ko sa buhay. Alam ko din na hindi na ko makakakuha ng latin honors, dahil dinrop ako ng nstp 2 ko, pero hindi yun naging dahilan para sabihin kong ayoko na. Na hindi ko na pagbubutihin dahil lang hindi ako makakuha ng recognition sa dulo. Eh ano naman. Basta ang mahalaga sakin, naipapakita ko yung best ko sa lahat ng ginagawa ko.
Yung teacher ko last year, sabi samin ni Jorenn, nagbago na raw kami. Na-gets ko yung sinabi niya, kahit masakit tanggapin nung una. Totoo naman eh. Nung first year kami? Wala atang lilipas na linggo na hindi kami a-absent ni Jorenn. Yung tipong magka-yayaan lang, hindi na agad papasok. Pero ngayon? Ako pa galit pag-nag-aaya sila um-absent. Malaki talaga ang nagbago.
Siguro nga tumanda kasi. 19 na ko. Tangina next year nga hindi na ko teenager eh. Tapos isip bata pa rin ako? Ang panget naman dun diba? Habang buhay na lang bang pa-easy easy sa buhay? Aba'y mag-seryoso naman. Ganun talaga. Hindi pwedeng habangbuhay kang bata at habangbuhay kang maglalaro. Kailangan mo rin tumanda at harapin ang totoong hamon ng buhay.
Next year nga fourth year na yung mga ka-batch ko nung high school. Ga-graduate na sila ng college. Baka nga yung iba nag-i intern na ngayon eh. Parang kailan lang nung grumaduate kami.
Oo medyo naiinis ako sa sarili ko, nanghihinayang sa mga pagkakataong pinalagpas ko, pero wala naman na din akong magagawa. Anjan na yan eh. Ganun talaga. Minsan win-win situation, minsan hindi.
Ayus lang. Dahil sa mga pagkakataong pinalagpas ko, nakakita din ako ng mga pagkakataong mas bagay para sakin. Hindi ko sinasabi na hindi ko minahal ang BS Bio. Dati kapag nakikita ko yung mga ka-batch ko, mga ka-dorm ko sa CLSU, nanghihinayang ako. Pero ngayon? Hindi na. Wala ng bitterness, wala ng regrets. Masaya na ko sa kung nasaan ako ngayon. Oo mediyo late ng isang taon, pero ayos lang. Ganun talaga.
Sa lahat ng mga kapwa estudyante ko na nawala sa landas nung una, na mediyo nalito kung ano ang gusto nila sa buhay pero unti-unting nakita ang tamang daan, gusto ko lang sabihin sa inyo na kahit hindi natin sila kasabay umakyat sa stage, aabot din tayo sa punto na yon at kaya natin to.
Thank you po Lord. Alam kong kayo nag-guide sakin dito. Sa contentment. Sa happiness. Maraming maraming salamat po.
At dahil sa post nato, feel ko ang tanda tanda ko na. HAHAHAHA


August 16, 2013

This day was, in one word: AWESOME. Going to share it to you guys in bullets!
  • Okay, so kagabi yung lalamunan ko parang nilalagare ng dahan dahan at soooobrang sakit like nakakaiyak na sakit. Pero dahil si superwoman ako, hindi ako uminom ng kahit na ano o kahit strepsils man. Pag-gising ko nung umaga, wala akong boses. HAHAHAHAHA.
  • 7am, sumakay na kami ng tricycle ni Jorenn papuntang Sumacab. 8am ang klase namin. Ayun. Ubos na naman ang pera namin, napunta lang lahat sa pamasahe. -______-
  • Anyway, PE namin kaninang umaga! Puneyts, table tennis PE namen!!! Hahahaha. Hindi ako marunong at chaka kaliwete ko kaya pag  serve ng kalaban ko, ubligadong backhand agad gamit ko. Tas ayun nga. Edi pag ako naman mag-se serve kaya backhand gagamitin ng kalaban ko kaya minsan di niya natitira kaya kahit pano naka-7 points ako! SHET!!!! Hahahahaha. Mataas na yon! 85 ang equivalent non sa grade at midterm ko yun kaya pwede na!!! =)))))) Edi ayun, goodvibes na ko non. :))))
  • Tapos nung papauwi, sa iisang jeep lang kami nang sinakyan nung mga blockmates namin. E dapat sa kabila na kami sasakay ni Jorenn, kaya lang pinilit nila kami kaya ayun. Parang inarkila lang namin yung jeep. HAHAHAHA. Tapos picture-picture sa loob nung jeep chaka tawanan lang kami ng tawanan. Ayon. Hahahaha. =)))
  • After non... Sa school, ayun kumaen ng lunch, tapos nangopya ng assignment sa Philo tapos ayun. Hahahaha. Sila busy na busy mag review para sa "bloody recitation" ni ser tapos  ako naka-tengga lang. Tapos nun pala, written recitation na, iiwan pa kami ni ser sa classroom, tapos pwede pa mag-kopyahan! HAHAHAHA. Ayun, kopyahan lang kami. Tawa kami ng tawa kasi di namin alam kung alin sa Venn Diagram na ginawa namin yung ipapass namen. =))
  • Wala lang, ang saya lang ng araw nato! Fun day with blockmates :)
  • After Philo, mga 2:45pm yon, naglakad na kami ni Jorenn papuntang palengke tapos... NAKABILI NA KONG NG SARILI KONG GITARA!!! Yeheyyy!!! Sobrang happy ko kasi nabigyan pa ko ng discount tapos ang ganda ng color tapos. Basta! Ang saya ko lang!!! Late birthday gift to myself <3
  • At syempre...... 16 ngayon which means, monthsary namin ni Jorenn!!! 43th month namen. Nag-punta kaming McDo Sanciangco. Dami naming  kinaen hanep! -_- HAHAHAHAHA. Una, nag-rice meal ulit kami. Tapos isang large fries. Eh ayaw pa namin umuwi, sabi ko lipat kami ng upuan dun sa may mga booth. Tapos sabi ni Jorenn um-order pa daw kami. Kaya nag-rice siya ulit tapos nag-spaghetti meal naman ako tapos bumili naman kami ng shake-shake fries. HANEP! HAHAHAHAHAHA. =))))) Bloated na bloated peg  ko ngayon!!! =))))
  • Tapos ayun, bida-bidahan lang kami ni Jorenn nung first months namin. Tapos yung magka-text palang kami. Yun sabi ko sa kanya, hindi naman niya ko niligawan. Hahahaha! :p Tapos yung mga firsts namin. Hahahaha. Wala lang. Mehehehehe. Ang saya ko lang ngayon. =)))
  • Tapos after non, uwi muna kami dito sa bahay tapos tinuruan niya na ko mag-plucking! First lesson in plucking today! <3 First song learned (plucking): More Than Words!
  • Diba sabi ko nga, pag kako nagka-gitara na ko, goal ko talaga matuto ng isang kanta per day, kaya nasimulan ko ngayon! :-bd


I'm thinking of using my tumblr blog I made years ago as my personal diary... watcha guys thenk?


August 6, 2013

  • Pag-gising ko, ang lakas ng ulan. Sabi ko sana walang pasok. Hindi nagka-totoo. Haha!
  • Birthday ko ngayon. Tumanda na naman ako ng isang taon. Hahaha. Hanep. Ang tanda ko na! Yung mga kaklase ko 1996 pinanganak, hanep talaga! =))
  • Ayun. May klase man, ayus lang. Kasi nung recitation hindi ako tinawag! Kasi birthday ko daw! Hahaha. Thank you ma'am! Pero mediyo nag-alangan din ako kasi gusto ko din mag-recitation dahil pumasok ako ng alas siyete kahit 12am na ko natulog para lang mag-review. Mehehe. Pero thank you pa din kay ma'am. :)) Happy birthday din kay Jolina na ka-birthday ko! <3
  • Alam niyo ba kahapon sa P.I. namin nanalo ako ng raffle! Hahaha. Thank you classmates. :)))
  • Thank you ulit Iyee sa cupcakes!
  • Huling year ko na pala to na "teen" ako. Fuck.
  • Tapos naisip ko na e-enjoy-in ko yung huling taon ko na pagiging isang teenager. Ayun. Tae. Hindi ako makapaniwala. Hindi ako mukhang nineteen. AMININ NIYO. Hahahaha. Char.
  • Ayun... Salamat sa lahat ng mga bumati! Thank you guys! Pero kapag nineteen ka na para di na rin ganong special yung birthday mo. :)) Actually ayoko nga din maging big deal to. Yun parang simpleng araw lang din. Mehehe.
  • Ayun... Hahahahaha. Thank you ulit sa mga bumati! <3


Cupcakes from Iyee! Thank you ulit! Hihi. <3

Cake from Ninang. Thank you Nang! <3

Thank you to all the people who greeted me a happy birthday! It feels weird to be 19. Hehe.


Edukasyon Ang Solusyon

Nung isang araw kasi naisip ko kasi yung sa pagpapaaral ng isang mahirap na pamilya sa high school.
Sabihin na natin na sa isang pamilyang Pilipino na mahirap, 3 hanggang 5 ang anak nito. At sabihin na natin na lahat ng ito high school na.
Kapag nag-enroll ka sa isang high school na pampubliko sabihin na natin na ang pinaka-maliit na binabayaran para makapasok ka ay 500.
500. Sa isang pamilya na lima ang anak, kapag in-enroll niya ang mga anak niya, kailangan niya ng 2500.
Sa isang taong mahirap na wala pang limang libo ang sweldo kada buwan, sa tingin niyo ba gugustuhin niya pang i-enroll ang mga anak niya?
Osige, sabihin na natin na dalawa sa mga anak niya in-enroll niya. 1000.
Pasukan. Baon. Pamasahe na nga lang eh, kahit wala nang pangkain. Sabihin na nating 30. Kung sobrang hirap maglalakad pa.
Okay na diba? Dalawang bata na ang bumawas sa mga out-of-school ng Pilipinas. Ayos.
Pumasok na sa eskwela. Sampo ang subject.
Ang isa sa mga nagpa-pintig ng tenga ko ay,  sampong subject na yon ay may libro na dapat bilhin.
Pwede naman daw palang hindi bumili, sabi ni ma'am. Kaya lang daw, wala ka lang project. Ayos. Blackmailing at its best noh. May choice pero wala naman talaga dahil lahat naman ng estudyante gusto pumasa. Illusion lang pala yung "choice" na binibigay sa mga estudyante.
O sabihin na natin na 100 kada libro. Edi 1000 na yon. Joke pa yang 100 dahil wala nang 100 na libro ngayon. Kung lima anak mo edi kailangan mo ng 5000 para sa libro at 2500 para sa enrollment fee. Wala pang sapatos at notebook at papel at ballpen yan. At wala pang baon yan. Dahil naglalakad na lang nga diba? Kahit na 90% ng school year e tag-ulan.
Kahit nga yung taong matino ang trabaho gigipitin pa din. Yung mga 8000 ang sweldo kada buwan? Kapos pa din. Dahil hindi lang naman yan ang binabayaran ng isang pamilya. Anjan pa ang kuryente, tubig, at pagkain.
Ano ba ang punto ko? Sana naman mag-malasakit kayo sa mga mahihirap. Sana wala nang enrollment fee sa mga pampublikong paaralan. NAPAKALAKI NG PORK BARREL AT PONDO NG PILIPINAS. Saan na pupunta? Sa mga daan na matino tapos sinisira tapos ipapagawa ulit? Sa mga sasakyan ng mga mambabatas? Sa mga sweldo nila?
Bigyan naman sana ng gobyerno ng sapat na atensyon ang edukasyon ng mga kabataan! Nakaka-alarma na ang dami ng out-of-school youth ng Pilipinas. Nakakaiyak na.
Yung iba dahil wala sila sa paaralan, kung ano-ano na ang ginagawa nila. Nag-ra rugby, nag-i snatcher, naghihingi sa daan. mga pulubi. HINDI BA KAYO NAAAWA?! Na ganon ang kalagayan ng mga kabataan na dapat ay nag-aaral sa paaralan at natututo at nag-sasaya?
Yan kasi ang problema sa mga mambababatas eh. Sinasabi lang nila na may malasakit sila sa mga mahihirap pero wala naman talaga.
Ang gusto niyo kasi habangbuhay silang mga mangmang. Gusto niyo habangbuhay niyo sila kayang i-under. Habangbuhay niyong binibili ang mga boto nila at inuuto para maluklok parin kayo sa mga pwesto niyo.
Edukasyon na lang ang tanging maitutulong niyo sa kanila, hindi niyo ba maibigay. Kung bibigyan niyo sila ng pundasyon para maitigil ang pagtulong niyo sa kanila, bakit di niyo gawin?
Kung ganyan kayo, habangbuhay lang din ganito ang Pinas. Kailan pa tayo aahon?

July 31, 2013

My day in bullets!
  • So it's the end of July today and... I am feeling supeeeerrrrrr lazy earlier at school. Di na dapat kami papasok ni Jorenn kaya lang... Ever since we became classmates this semester, we lessen the frequency of our absences together. Actually, wala pa kami absent this sem! YAYYY <3  Anyway back to my story...
  • ITP 01 and ITP 02 namin ngayon! Java programming and Accounting. Nag-lab kanina umupo lang ako saglit tapos tapos na. Mehehehehe. Favorite subject eh. =))
  • Sa Accounting walang nangyare. Hahaha. Nagtatawanan lang kami kanina sa room. Hahahaha. Tapos ayon... Ganon pa din. No comment na lang ako. HAHAHAHA
  • Ayun. Nakakatamad ngayong  araw noh?

Just got mail! ✉

Feeling loved and girly at the moment teehee ❤


Learn to play at least one instrument in your life

Do you guys have a bucketlist? None? Me too. Lol. Well anyway, I read something years ago that a person should learn to play one instrument in his/her life. Okay. So, when I was in third year high school, I learned to play the flute. Uh-huh. And I thought to myself that that was enough. Lol.
But two weeks earlier this month, something random came to me... I want to learn how to play the guitar. So I asked my boyfriend Jorenn (who's an AWESOME instrumentalist) to teach me how to play it.
Jorenn started teaching  me how to play the basic chords C, D, E, G, and A (and their minor, 9, 7 chuchu chords). I still don't know how to play the F and B chords cos I'm too lazy to practice playing them loljk. I'm just busy with school.
ANYWAY! After practicing changing one chord to another while strumming for one and a half days, I already learned how to play three songs!!! YAYYYY! <3
The first song that I learned was Huling El Bimbo. The second song was Biglaan. And the third song (that I learned all by myself) was Mary's Song! Woot woot!
I know they're all easy-peesy-playing songs but I'm just happy with myself cos I really want to play the guitar since I was kid. :)
I also want a new guitar for myself now. Harhar

Wala lang ulit

So one of the reasons why I had a hiatus last June and almost 90% of July from reading is because I can't charge the default phone that I've been using in reading ebooks. My charger was borrowed and kailangan ako pa ang kumukuha sa nanghiram (na nakaka-pikon on my part) kaya ang nangyayari, tinatamad na lang akong kunin. So yun.
And because love na love ako ni Jorenn (and because I'm the most spoiled brat everrr), he lent me his tablet so I can continue my hobby! YAYYYYYY <3 <3 <3


Hi. Wala lang. Let me share my day to you in bullets.
  • Hi. It's been raining/drizzling all day (at di pa din siya tumitigil hanggang ngayon). I'm sipping another mug of my favorite black coffee... blogging... because...
  • Tapos na ko sa mga requirements ko sa PI! Aaah, you don't know how happy I am right nowww. I'm just hoping that everything will be fiiine all throughout the week para goodvibes lang.
  • Hindi kami nag-quiz sa Physics...
  • After Physics nag-lunch kami. Sinigang ulam ko. Hehehe. /peborit
  • Umuwi saglit. Tapos sinundo ni Jorenn para magbayad ng binili online sa BPI.
  • Umuwi. Naglaba. Naupo na sa harap ng laptop...
  • Hindi ako makahiga at makapag-basa dahil meron ako at ayoko matagusan huhu.
  • So eto ako ngayon nagba-blog habang tumutugtog ang Parokya ni Edgar in the background... Habang umuulan... Habang humihigop ng mainit na kape...
  • Okay! Wala lang. Hahaha. Ang goodvibes ko lang kasi today :)


Wala lang

Hello dear blog, matagal tagal  na din akong hindi nakakapag-kwento and I've been posting nonsense blog challenges just to have something to blog for a while now... The reason?
SCHOOL. Sobrang demanding ngayong semster ng mga gawain sa school and EVERY DAY I always have something to work on or to pass the next day immediately so it's really impossible for me to do all the things that I've been doing last summer like reading, watching tv series, and surfing the net all day long. Sigh. I'm not complaining though because it's been fun too. :)
My sophomore year is so far so good and I'm hoping that it will be up to the end of both semesters!

Bad vibes:
  • P.I. Gaaah. Sobrang bad vibes ng PI at sobrang daming gawain na dinaig pa ang major subjects ko. Gaaah. What's even more frustrating is that I already took this subject when I was in CLSU. Hindi naman sa boring yung buhay ni Rizal (because it's not) pero yung teacher ko talaga huhu. Mag-o August na pero wala pa siyang na di discuss tapos sobrang dami na naming gagawin!
    Hindi naman sa reklamador ako pero hindi lang eto yung subject namin. Sobrang nakakapikon lang.
Okay, yun lang pala bad vibes ko ngayon sem. Haha! Now on to the good ones!

Good vibes:
  • PHYSICS! Although mediyo napa-facepalm ako sa huling quiz namin dahil nakalimutan ko gamitin yung conversion table sa test at sa book ginamit ko kaya magkaiba yung sagot namin ng prof ko (yung mga decimal lang) tapos perfect ko sana. Gaaah.
    Pero sobrang saya nang Physics namin and my prof is so adorable and witty! Hindi siya mabait, may pagka masungit din na side, pero mabait. Basta! Hahahaha. Hindi yung mabait na as in parang kabarkada mo yung prof mo pero mabait na di mo makakalimutang prof siya at student ka lang.
  • ACCOUNTING. Actually ayoko ng Acctng nung una kasi nga mediyo may past ako sa teacher ko. Hehehe. Pero since nung nag-quiz kami at naka-197/200 ako, good vibes na at chaka parang di na sakin galit yung teacher ko. Haha. Dati kasi di niya ko tatawagin pag recitation tapos pag wala ng sasagot tapos ako na lang magta-taas ng kamay, sasagutin na niya yung tanong niya wag lang niya ko matawag. Hahaha. Sana sa susunod na meeting di na talaga ganun.
  • ITP 01. Java programming!!! Ang masaya sa Java, hindi lang kami gumagawa ng program sa cmd pero meron din sa GUI! :)
Sana maging maayos pa ang the rest of the semester pero ngayon Univ Meet muna kaya ito ay ilalaan para sa pag gawa ng mga requirements sa P.I. P.I. talaga! HAHAHAHAHA. Bye muna. :)

Day 18: Top 5 Cooking Shows

  • Curiosity Got The Chef
  • Everyday- Martha Productions
  • Barefoot Contessa
  • Everyday Italian
  • Cupcake Wars


Day 12: Top 5 Gigs/Concerts

Gigs and concerts that I went to:
  • Rivermaya at WUP
  • Sugarfree at AU
  • Kjwan at NE Pacific
  • Slapshock at Megacenter
  • Wala na ata. Hahaha. Teka mag-isip pa ko update ko to maya. =))

Day 11: Top 5 Blogs

To be honest, when I entered adulthood (NAKS ADULT AGAD?!!! Haha) I stopped reading random diary blogs online. So... yun.
  • professionalheckler.wordpress.com
  • itscamilleco.com
  • The Big Time Show blogs (any of the ff)
  • spellsaab.com
  • taragis.com

Day 10: Top 5 Websites

Top 5 na pinupuntahang websites pag nag-bukas ng computer:
  • Tweetdeck
  • Facebook
  • 9Gag
  • YouTube
  • Blogger


Day 9: Top 5 Twitter

I'm posting this on random becos I'm already too sleepy!
  • hecklerforever
  • rarivera9
  • francomabanta
  • davidroads
  • notbillwalton

Day 8: Top 5 Drinks

  • Coffee
  • Coke
  • Mirinda
  • Tubig
  • Milk tea


You're the only one who knew me well. You're the only one who appreciated me. God. I can't even describe and put into words how I miss you and how I still wish every single day that you never left. God. It fucking hurts. I hurt every fucking single day.

Day 7: Top 5 TV Channels

Hindi na ko madalas manuod ng tv ngayon at ang channel ko lang na pinapanuodan ay depende kung anong mood ang meron ako... Ganon.
  • Lifestyle Network
  • National Geographic Channel  
  • Star Movies
  • Myx

04/31: Old School

"Dekada 90" by Silent Sanctuary - "Agawan sa gitna ng kalsada. Panahon ng mga tunay na banda. Ninakaw lang ng mga pirata. Panahon ng bulag na sistema. Malayang nagrarally ang masa. Pabalik sa Dekada 90."

(Old School - Kantang nagpapa-alala ng kabataan mo)

03/31: Tongue Twister

"One Hit Combo" by Parokya ni Edgar feat. Gloc-9 - Enough said.

02/31: Steady Lang

"Oo" by Up Dharma Down - Pag chill-chill lang. Ganda kasi ng boses ni Armi, tas yung tono. Tapos yung video pag pinapanuod ko minsan (mas madalas kasi sounds lang), chill din directed pa by direk RA.

01/31: Jump Start

"Girl Be Mine" by Francis Magalona - Let the sun shine, let the rivers run away cos it's a beautiful day now to play now, as I close my eyes and pray

Yabang Pinoy's 31 Days of OPM: Ikaw, Ano'ng Nasa Playlist mo?

Mabuhay ang OPM! Ako sa sarili ko, mahilig talaga ako sa banda at nagkataon pa na yung nanligaw sakin (at naging boyfriend ko eventually) ay member ng isang banda at isang musician. So halos everyday, hindi mawawala sa usapan namin ang music. And we're both an fans of the OPM industry, especially OPM rock. So... let's take part in Yabang Pinoy's challenge to promote OPM!! :)
Photo from: http://facebook.com/yabangpinoy



Day 6: Top 5 Video Games

Been a gamer over the years now. Ever since na bumili sila mommy nung wala pa siyang anak ng Family Computer ng Nintendo at si kuya ng kauna-unahang Gameboy, at nung pinanganak ako, naadik na din ako. HAHAHAHA. Chot. Our family is an avid fan of Nintendo since noon pa at gang ngayon and in my own opinion, basta video games, sila pa din ang the best.
Okay! So ano ngayon ang top 5 video games ko of all time?
  • The Legend of Zelda: Ocarina of Time - Eto lang ata ang nakita kong game sa Gamespot.com na may score na perfect 10. Seryoso. And I'm a proud of owner ng pang-N64. Ngayon kasi pwede na sa 3DS. Pero wala pa din tatalo pag nilaro mo sa N64.
  • Harvest Moon: Friends of Mineral Town - Aaaaah! Best installment of Harvest Moon everrrrr!!!!!!!!!! Hahahahaha. Para sakin lang naman. :p
  • Pokemon Blue version - Kahit Red o Green, ok lang din naman. Kaya lang yung Blue version kasi yung unang version ng Pokemon na na-kumpleto namin yung 150 Pokemon. Pero si Kuya lang din naman nakagawa non. Hahahaha. Talagang nakipag-trade pa siya sa ibang may Gameboy Color na merong Pokemon, tapos gumamit pa ng link cable and everything. Basta. Effort kung effort si kuya. Hahahaha.
  • Super Mario Bros.  - The 1985 edition! The Greatest Game of All Time!!! Woot!!!
  • Nintendogs - Kung sino man naka-imbento ng Nintendogs, isa kang henyo. Hahahaha! Ang cute mag-alaga at mag-train ng dogs na parang totoo talaga!!!!
Favorite games of all time! :)


Day 5: Top 5 Ulams

  • SINIGANG NA BABOY SA SAMPALOK NA MAY GABI AT MUSTASA - Naka-caps lock kasi nami-miss ko na kumaen nun eh. Hahahaha.
  • Minanggahang galunggong.
  • Sinigang na bangus sa santol.
  • Adobong pork na may chicken. Yung halo.
  • Beef nilaga.
Syempre, di ko basta kakainin basta hinain ako ng ganyang ulam. Favorite ko lang yan pag luto ni mommy syempre. Parang kayo lang din yan, wala ng mas sasarap pa sa luto ng sariling nanay. Diba!!!


2013 Birthday Wishlist

Eto na naman ako, magpo-post na naman ng birthday wishlist tapos mauudlot na naman yung mga wish ko... Pero in fairness naman, nagkatotoo naman yung laptop at chaka yung nanalo ako sa raffle kaya bongga yung wishlist ko last year! Nagkatotoo yung mga pinaka-mahirap. =)) Anyway, going back... Magpo-post na ko ng wishlist kasi wala lang. Gusto ko lang i-share yung mga pinapangarap ko ngayon. Mehehehe. :))))))
  • Magpa-hair rebond! Hehehe. Ang girly shet. =)))) Hindi, kasi ano. Ang uncontrollable (naks hahaha pota) na kasi ng buhok ko. Kaya lang ang balak ko kasi, magpapahaba ako ng buhok tapos pag magpapa-ayos na ko, ido-donate ko siya. Virgin hair kasi kaya nanghihinayang ako huhu. Pero sobrang hindi na talaga maayos yung buhok ko kaya gusto ko na siya talaga ipa-repair. :( Yun nga ba yung word don? Hahahaha. Basta yon! Gusto ko magpa-ayos ng buhok. XD
  • Portable DVD player forever and ever. Hahahaha. Okay, one thing about us Leos is that we're very impatient at sa  twing kailangan ko pa mag-torrent every time na manunuod ako ng favorite series ko, naiinip talaga ako. -____- I have a collection of House M.D. dvds from season 1 to 8 pero di ko naman  mapanuod dahil hindi ako nakakasingit sa TV at sa gabi lang and ayokong nakabalandra sa maraming tao kapag nanunuod ako -____- HAHAHAHAHAHA. Laking problema =)))))) Yun nga. Ang solusyon talaga ay Portable DVD :)))
  • Good grades para sa sem nato! :D Mediyo nakakapanghina yung Accounting dahil may sama ata ng loob yung prof ko sakin. As in ayaw ako tawagin sa every recitation. Yung tipo bang pag wala ng magtataas ng kamay, tapos magtataas ako ng kamay, sasabihin na niya yung sagot. Uuuugh. Eh hindi pwedeng wala akong recitation for midterm, kahit mataas sw and quizzes at term exam, pang-hatak din yun. Azarness. Pero tiwala lang. Babawi tayo. Leo ata to.
  • Ma-approve yung scholarship ko sa DSWD (kung meron man at sana meron). :D Please Lord. Thank you po. Love you. Mua mua tsup tsup.
  • New gadget. Kahit ano. Phone, tablet, kahit ano. (Ang hirap kasi basahin ni kuya kung jina-jamming lang ako o hindi. Sana hindi. Hehehehe.)
  • Kumaen sa isang eat-all-you-can Japanese/Korean/Chinese buffet!!! :)
  • New shoes maybe?
  • In-ear headphones please. Pwede ring over-the-ear dahil I'll use it mostly sa panonood sa laptop.
Wala na ko maisip. -__________- Pero yan lang naiisip kong wihes ngayong year unlike last year na sobrang dami kong gusto. Wahahahaha. =)))))) Simple lang. Good grades, scholarship at pagkain lang. :D Thank you po Lord in advance para sa 19 years ko sa mundo! :)

Day 3 and 4.

Day 3 - Top 5 Board Games
  • Pictionary!!! - Para siyang yung nilalaro sa tv na huhulaan niya yung drawing mo kung ano, pero board game nga lang. Unahan makapunta sa finish line tapos meron din obstacles dun sa board :)
  • Monopoly! - Siguro naman lahat tayo marunong mag-Monopoly? :))
  • Scrabble
  • Dama - Etong pang-apat at lima, no choice na lang ako kaya ko nilagay wahahahaha.
  • Wala na ko maisip! Hahahahaha.
Day 4 -Top 5 Fast Food Restaurants
  • Jollibee! - Syempre, Pinoy eh. <3 Favorites: Chickenjoy with Palabok (super favorite everrrrrrrr), Yum with TLC (second super favorite everrrr), Burger Steak, TUNA PIE, Peach-mango pie, and yung mushroom-chicken pasta. Yung Yum burgers ng Jollibee kahit anong flavor talaga sobrang sarap. Yung bun, lalo na yung patty. Huhuhu. Sobrang sarap. Tapos yung Chickenjoy sobrang sarap. :(((((( Chaka yung palabok. :(((( HAHAHAHAHAHA. Jollibee forever. <3
  • McDonald's - Wala nang tatalo sa McDo fries. <3 Yung spaghetti ng McDo mas gusto ko kesa sa Jollibee. At chaka mas affordable kasi sa McDo para sa student kesa Jollibee kaya mas madaming estudyante kumakaen. :D Gusto ko yung cheeseburger nila dahil sa pickles and onions, pero yung patty ayoko. Ugh. Lalo na pag yung burger na burger lang -____- New favorite: McSpicy! :)
  •  KFC - COLESLAW AND MASHED POTATO!!!! Ugh. Sobrang sarappppppp. At chaka yung chicken shots nila. At chaka yung friessssss. Pero yung coleslaw talaga. Ughasdfghjkl.
  • Tokyo Tokyo - Tempuraaaaaaaaa! -_________-
  • Wala na ko maisip na fast food. -___- Masyadong lacking ang fast food chains dito sa Cabanatuan. -.- Counted ba yung Cakeland? Kasi kung counted, yun yung pang last ko. Nothing beats freshly baked  pastries and bread + homemade-like meals <3


Day 2: Top 5 Countries (except your country)

  1. Japan. Hindi ko alam, basta lang. Na-a amaze kasi ako sa Japan ever since nung bata pa ko at chaka lagi kong sinasabi sa sarili ko na pag yumaman ako, Japan talaga una kong pupuntahan na bansa after ko malibot yung Philippines. :) At chaka dahil din sa anime! :p
  2. Italy. Dahil sa food nila. Kung yun ngang niluluto at binibili nating pasta dishes masarap eh, pano pa kaya pag talagang from Italy? At chaka pizza and gelato!!! :) At chaka sobrang ganda ng Italy para sakin, lalo na yung architecture nila.
  3. Nag-iisip pa ako kung saan state ng USA ko gusto pumunta dahil gusto ko talaga tikman ang kahit lima man lang na featured food sa Eat St. Pero gusto ko din makita yung "country" dahil big fan talaga ako any country-related thing, book man o music. At chaka cowboys...
  4. Nag-iisip pa ko kung anong country gusto ko puntahan sa South America... Pero Mexico siguro! Pwede din sa Brazil... Pero Mexico dahil sa food din.
  5. Ayan, meron nang Asia, Europe, North and South America... Africa, Australia na lang... Hindi kasama yung Antarctica lol. Ayoko pumunta sa Australia and Africa kung sariling choice ko kaya siguro any Europe or Asian country na lang ulit. Sa Europe, any country na pwede makita yung Northern Lights tapos sa Asia, wala lang kasi masarap Asian food! :D
Dapat yung pang-huli/una ko talaga Philippines kaya lang maduya pag yon nilagay ko. Haha. Pero sabi ko nga, kung mayaman lang din ako, lilibutin ko muna ang buong Pilipinas bago ako maglibot sa ibang bansa. :)


July 1: Top 5 TV Shows

So for this July, ang blog challenge ko ay... Top 5's! :) So ngayon, para sa first day ng July, sasabihin ko sa inyo ang aking Top 5 TV shows na favorite ko! :D
  1. House M.D. - Di ko alam kung anong channel dito. Wala ata. Hindi ko na i-e explain dahil I dedicated a WHOLE month sa House M.D. Hahahaha.
  2. Breaking Bad - Di ko din alam kung anong channel dito. Wala din ata. Kasasabi lang sakin ni Kuya actually nung isang araw lang na panuorin ko tong Breaking Bad dahil ayon sa kanya, wala daw tong "dull moment" kaya pinanuod ko tapos... BOOM. I. AM. SO. HOOKED. Yeah, science bitch. Sa ngayon, first season palang ako pero sabi ni kuya mas gaganda pa daw lalo sa mga susunod na seasons kaya baka mag-tie sila ng House M.D. sa puso ko.
  3. Pawn Stars. - History Channel. Bihira na nga ako makanuod ng Pawn Stars eh. Pero gusto ko talaga to. May napupulot na ko sa World History na aral, namamangha din ako sa mga bagay na binebenta ng mga kung sino-sinong tao. At chaka kapag nagpapa-restore sila kay Rick Dale!
  4. Eat St. - Lifestyle Network. Bakit ganon ang street food sa ibang bansa. Bakeeeeeeeeeeeeeeet. Isa sa mga pangarap ko: ang matikman ang mga food na featured dito.
  5. Mega Factories. - National Geo. Unang beses ko tong napanuod, yung pag-gawa ng Ferrari. Yung huli, mga last week siguro, yung pag-gawa ng Jack Daniel's. Basta. Behind-the-scenes sa mga favorite nating bigatin na products!


It's never too late to greet your dad a "Happy Father's Day!". :)

Dapat kasi nung June 16, gagawa talaga ako ng blog post tungkol sa Father's Day kaya lang ang nangyare kasi, galing akong Pacific non tapos nung pag-uwi ko, naputol na pala yung internet namin kaya hindi ko nagawa ang binabalak ko. Mehehehe. Pero syempre, sabi ko nga, it's never too late! So here it goes.

Dear Daddy,

Sabi nila, moving on is forgetting. Pero mali sila. Kasi moving on is simply moving forward. But the thing is, you don't have to forget.

(P.S. It's 4:57pm on my clock and I realized I can't blog about this without crying so I'll continue later tonight...)

(P.P.S. It's 5:03pm at eto na ulit ako... Wahahaha.)

In my case, I chose not to forget. I chose to keep all the memories, whether it's a sad or a happy one. I don't know what to call it, really. In simple terms, I am moving on but I'm also not forgetting.

I am living my life. I am productive. I often look back, but that doesn't mean I'm not living in the present and looking forward to my future. Cos I am.

Natatakot ako na if I never looked back, makakalimutan ko lahat ng alaala ko and I won't remember a single thing about you. Sabi nga nila, we can't choose the memories we keep. Yun na nga, pili na nga lang yung mga alaala na pwede kong balik-balikan, kakalimutan ko pa ba?

I don't care if I often cry whenever I'm feeling nostalgic. Hinding hindi ako mapapagod umiyak kung yun lang yung paraan para mabalikan ko yung mga reminder na minsan sa buhay ko, nakasama pala ako ng isang taong tulad mo. Na minsan sa mundo, may tao palang nabuhay na sobrang selfless and loving sa pamilya niya. Na minsan, nagkaron pala ko ng daddy at sobrang thankful ako dahil ikaw yon.

(P.S. Okay, I'm crying  again. Taympers lang... It's 5:17pm!)

(P.P.S. It's 8:47pm. Game na ulet. Tuloy tuloy nato.)

Sabi nila don't live with regrets pero hindi ko mapigilan. I know this is six years too late, but I'm doing my best again to be on top. And I regret not giving you the thing that you wished for six years ago. Pati yung pag-enroll ko sa CLSU. I try not to think of "what ifs" and "could have beens" pero hindi ko mapigilan. Kasi kung nag-aral pala ko sa NEUST right after high school, edi sana naabutan mo na matino yung grades ko.

I miss you. I miss you every single day and I just can't really move on. Every time na malungkot ako, iniisip ko na sana nandito ka. Every time na masaya ako, lalo kong hinihiling na sana andito ka. And I know, I know that it's selfish for the both of us pero hindi ko lang talaga mapigilan.

I know seventeen may be old enough for others to live without a dad, but I can't help but feel like a ten-year old. Parang ang unfair lang na pinagkait ka sakin and I know it's really selfish and bad, pero minsan iniisip ko na bakit ikaw pa. Napakadaming masasamang tao dyan na wala namang silbi, bakit ikaw pa.

I also know that this may be seventeen years too late and I'm sorry, but... I love you dad. I'm sorry I didn't get to say this more often when you were still here and I will forever regret it. I love you daddy. Ikaw lang ang best man sa buhay ko, forever and no one can compare.

Nakakamiss yumakap sa'yo kahit na nakatambay tayo sa harap ng bahay. Nakakamiss mang-lambing sayo pag manghihingi ako ng pera. Nakakamiss magtanong sayo tungkol sa sports para libangin yung sarili ko kasi ayaw mo ilipat yung channel. Nakakamiss makipag-away sayo pag pinapabili mo ko ng yelo kasi ayaw ko ngang bumibili ng yelo kaya ang mangyayari bibili ka tapos ako maglalagay sa jug. Nakakamiss sumigaw ng "Daddy may tao!" kapag may magapapagawa sa talyer. Nakakamiss yung bigla mo na lang ililibre lahat ng taong nakatambay satin kapag lasing ka na. Nakakamiss yung magpapa-hilot ka sakin ng noo mo kapag one-day dead ka dahil may HO ka. Siguro yun yung isa sa mga pinaka-na mi miss ko sa lahat. Nakakatawa nga kasi nung bata ako pag tatawagin mo ko tapos magpapahilot ka ng noo mo, masama sa loob ko. Ngayon naman hinahanap ko. Nakakamiss pag tinatawag mo kong "bunso". Putanginaaaaaa. Sobra. Sobrang nakakamiss yon. Tanginaaaa. Wala nang tumatawag sakin ng bunso. Shet. Ang sakeeeeeeeeeet.


Belated Happy Father's Day Daddy. Mahal na mahal  na mahal na mahal kita. Thank you. Thank you for being a good provider. Thank you for being a good uncle. Thank you for being a good husband. And most of all, thank you for being the greatest dad ever.  I love you so much. You'll always be the number one man in my heart forever.


Your little girl.

Day 29 and Day 30

29. Your favorite quote from House.

"Would I get bonus points if I act like I care?"

30. Anything House related.

Wala ako maisip... I'm so lame sorry

Day 29 and Day 30

29. In this past month, what have you learned?

Ngayon buwan nalaman ko na basta may faith ka lang kay Lord, magiging okay din ang lahat. Tiwala lang. There's no point in depressing yourself. Think of every obstacle as a challenge. All that positivity shit.
Hahahaha. Yon. Kasi tulad ko, mediyo ma-depress depress ako start ng pasukan pero ngayon okay naman na. Go lang ng go sa life. Ganon talaga ang buhay, series ng ups and downs eh. Hindi pwedeng puro sarap. Hindi naman natin ma-aappreciate yung mga masasarap na bagay kung hindi tayo makakaranas ng hirap sa buhay. Kaya ayun. Stay postive and keep your faith! :)

30. Something random.

Masarap mag-sinigang yung mommy ko!


Philosophy 101: Episode 1

Okay. So ang subject ko ngayong sem ay PHILO 1 na ang descriptive title ay Logic and Philosophy. Ayun. So yung prof ko kasi... magaling. Yung outlook niya sa life. Yon. Tapos basta. Mapapa-"Oo nga noh." ka sa lahat ng mga ipapaliwanag niya sayo. Sa lahat ng idi-discuss niya. Ang cool ni ser kasii kung makipag-usap yun, parang hindi siya teacher. Parang tambay lang. HAHAHAHAHA. Totoo. Nag-mu mura sa klase. Ganon. Hahaha.
So yun. Yung lesson namin kanina napunta sa... nationalism. Actually maraming napuntahan, pati nga sa Bible at kay Rizal at sa Phil Ins. pero eto na lang muna iba-blog ko.
Yun nga. Sabi niya yung mga Pinoy daw masyado nating tinitingala yung mga foreigner, lalo na yung mga Americano. Sobra nating tinatangkilik yung mga gawa nila. Tapos kapag may nakikita tayong foreigner, sinasabi natin,"Ay, Amerikano siya." Yun bang parang hangang-hanga tayo.
Tapos sabi niya, kung bibili ka ng product na Philippine made tapos palalaguin mo yung bansa mo. Yung hindi lang sarili mo yung tinulungan mo para yumaman kundi buong bansa mo, someday baka kapag may nakakita satin na foreigner, baka next time sila naman ang mapa-"Ay Filipino siya! Magaling yan. Mayaman ang bansa niyan." Parang Japan diba.
Kaya lang hindi diba. Kasi tayo, kapag gawa ng ibang bansa or mga gamit na mainstream, patok na patok na satin na hindi natin naiisip na yung gamit na yun kapag binili mo, hindi naman napupunta sa bansa mo kundi sa ibang bansa at lalo lang silang yumayaman at tayo habang buhay na lang na ganito.
Nakakahiya mang aminin, totoo yun diba. Wala na eh. Filipino pride? Nationalism? Patriotism? Wala na ah. Konting tao na lang talaga at aminin na natin na hindi tayo kasama sa mga yon.
Unang una, kapag Philippine made yung phone ng isa nating kababayan, pinagtatawanan sila. Hindi nila alam, sila dapat ang pag-tawanan dahil mga wala silang silbi sa bayan. Di ba. Masakit man marining yung totoo, kaya lang yun yung totoo. Sa sobrang idol natin sa gawa ng ibang bansa, ang nasa isip natin kapag gawang Pinoy, kalait-lait. Aminin mo na. Wag ka na mag-malinis. Totoo to. Totoo yung sinabi ng prof ko.
Actually nakakahiya. Kasi sapol talaga. Sakin, satin, sating lahat.
Wala lang. Naisip ko lang kasi na tama si ser. Napaka-hypocritical na ngayon kapag sinabi mong nationalistic ka. Ultimo nga yung pag-sasalita ng English sobrang napa-proud na tayo ngayon pag English salita natin di natin iniisip na dapat mas maging proud tayo kapag yung national language natin yung ginagamit natin.
Wala. Sobrang eye-opener lang kasi. At yun nga, nakakahiya. Nakakahiya sa sarili kong bayan...

Day 28: Something you love about House

Yung philosophies niya. Iba eh. At chaka yung pinaglalaban niya talaga kung ano yung opinion niya, yung paniniwala niya, yung sarili niya at WALA SIYANG PAKIELAM kung ano man yung sabihin o gawin ng ibang tao basta siya, gagawin niya kung ano trip niya. Para sakin yun talaga yung reason kung bakit ako nain-love kay House. At chaka syempre yung humor ni House. Hahaha. Basta. Iba si Greg. One of the best TV characters of all time para sakin.

Day 28: Your favorite lyrics.

HAHAHAHAHA. Sobrang dami kong gustong lyricsss. Kanina nga lang nung bago ako pumasok sa Philosophy, feel na feel ko yung lyrics ng A Call To Arms by Urbandub. Kasi sobrang ganda naman kasi talaga ng meaning non. Pwede ba hindi lang isang song? Wahahaha.
  • A Call To Arms by Urbandub. "There's no point to keep your head face down, when all we see, know and feel is temporary. Spread your arms and keep your head held high, good things are better taken in the less you notice." Actually buong song sobrang ganda ng lyrics.
  • Absorbing Man by Parokya Ni Edgar. "...it wont matter to me cause with one big gulp I'll swallow it up and smile." Theme song ng buhay ko most of the time.
  • Everybody Hurts by R.E.M. "Don't let yourself go 'cause everybody cries and everybody hurts sometimes."
  • Only God Knows Why by Kid Rock. "People don't know bout the things I say and do. They don't understand bout the shit that I've been through."
  • Ours by Taylor Swift. "People throw rocks at things that shine." Not just this part but the wholeness of the song na din. Yung about sa relationship and about sa mga taong naninira sa relationship niyo.
Wala na ko maisip so far (madami pa on the spot lang talaga ang pag iisip ko), pero yang mga yan talaga ang mga motivational lyrics na talagang sobrang nagbibigay inspiration sakin. :)


Religion views... again.

Okay. At eto na naman po ako. Hahahaha. Mag-re react sa mga bali-balita sa TV. At pansin niyo ba, na ang madalas akong may reaksyon ay kapag religion na ang usapan. Unang una sa lahat, hindi ko naman sila kinokontra lahat dahil hindi naman sila lahat, ganon. Yung iba lang. So bakit nga ba ako nag-re react?
Isa sa mga TV shows ngayon ay yung sa GMA na may asawa yung bading tapos may karelasyon pa siyang bading. Eh ayun, may mga nag-react na naman. Syempre, ako din mag-re react para masaya.
  • Yung show, hindi naman siya ginawa para makita ng mga bata. Kung mapapansin niyo, past bedtime na yung airtime and it's up to the parents na patulugin yung mga anak nila na gigising pa ng 5am  or 6am dahil may 7am pang pasok kinabukasan. Kaya hindi na kasalanan nung show kung masulyapan o mapanuod ng mga bata yan. Parental guidance.
  • Reality to eh. Yung relationship na yan, reality yan. Actually, hindi na nga bago samin yan. Madami kaming mga kaklase o kaibigan na bakla at masaya kami para sa kanila na nakakakita sila ng mga katuwang nila sa buhay.
  • Kung meron mang nakalagay sa Bible na mapupunta sila sa impyerno etc., edi hayaan niyo sila (rhetoric lang to, I'm not wishing for them to go to Hell or anything) Buhay nila yun eh. Dun sila masaya. Walang basagan ng trip. Kasi hindi naman ikaw yung mapupunta sa impyerno or hindi naman sayo magagalit kung sino man ang mga magagalit. So bakit parang affected na affected lang ang peg?
  • Ako kasi, sobrang pro ako sa mga bading. Yang mga bading na yan, yang mga tao na yan karamihan sa mga yan, mapagmahal sa magulang. Tumutulong sa pamilya, nagpapa-aral ng mga pamangkin, nag-aampon, tumutulong kahit hindi kamag-anak. So bakit gigil na gigil kayo sa kanila samantalang mas may silbi pa sila kesa sa ibang mga tao na hindi gay?
  • Ayon kay Rizal, hindi kayo malinis. Kaya sana, yung iba wag mag-malinis. Hanggat may kakilala akong anak ng isa sa inyo, hanggat may kakilala akong may girlfriend ng isa sa inyo, at hanggat may kakilala akong tao na nakakita sa isa sa inyo na nakikipag-halikan sa isang babae, please lang. Please lang. Wag tayong mag-malinis. Hindi kayo lahat malinis. We're done. Tapos na kami magpa-sakop sa mga santong kabayo. Tama na.
  • And do you know kung bakit may mga tao na hindi na kayo ni-re respeto? Okay sabihin na natin na isa ako sa mga yon. Alam niyo ba kung bakit? Kasi yung iba sa inyo, hindi rin marunong magbigay ng respeto sa ibang tao. Hindi kayo Diyos. Hindi kayo ang nag-de decide kung ano ba ang rule na pwede sa bansang ito.
Every time na may mga taong nag-ne negate sa inyo, deep inside sobrang nag-chi cheer ako kasi finally, after years of fighting alone, sa wakas nabubuksan na din yung isipan ng ibang tao.

Day 14 to Day 27

14. A scene that makes you happy.
  • Every time House proves to all of the people who contradicts him that HE IS RIGHT.
15. A scene that makes you angry.
  • Nung naging in-charge si Foreman tapos ang lakas ng loob niya na kontrahin at utus-utusan si House, mediyo nakakainis yon talaga.
16. Your favorite House finale.
  • Tatlo pa lang na finale napapanuod ko. Wahahahaha. Siguro yung first season finale so far.
17. Your favorite relationship.
  • House-Wilson bromance!!! The. Best. Ever. The perfect definition of friendship.
18. Your opinion on House and Cuddy's relationship.
  • Ayos lang. Bagay naman sila and nakakahinayang talaga na hindi sila nagkatuluyan.
19. Favorite House and Wilson scene.
  • Yung sabay sila na cross ng legs nung nanunuod sila ng tv. HAHAHAHA.
20. Favorite patient.
  • Si Eve. Yung rape victim na sobrang nag-trust kay House. Yon. Maganda yung episode na yon! Favorite so far sa Season 3!
21. Favorite minor character.
  • Yung surgeon. HAHAHAHAHA.
22. Favorite season.
  • Season 1 and 2!!!
23. The character that is most like you.
  • Ummm... Wala. Hahahaha.
24. An episode you wish never happened.
  • Yung kay Chase. Yung sa Season 2. Yung The Mistake. Actually nilaktawan ko yun, hindi naman, pinanuod ko din kaya lang hindi ako naka-focus.
25. Something that you wish happened but didn't
  • Yung si Chase, Cameron at Foreman lang sana yung naging minions ni House from Season 1 to Season 8. :) I'm sentimental like that hahahahahahaha.
26. Favorite song/s played in House M.D.
  • You Can't Always Get What You Want by The Rolling Stones and Gravity by John Mayer. Mini-fact! Search the band called Band From TV and malalaman  niyo na sila Hugh Laurie yun. Wahahahaha. =)))
27. Your  favorite cast picture.
  • Hahanap palang ako! Ipo-post ko next time pag nakahanap na ko. Lol

Day 14 to Day 27

14. What's in your bag? Post a picture.
  • Saka na ko mag-post ng picture! Hahahaha. Sa ngayon ang laman ng bag ko  ay..,
- isang scratch notebook at isang lecture notebook
- book ko ng Physics
- clear book na lagyanan ng COR, picture, receipts, assignment, yellow pad, chuchu
- isang pink notebook na pang ITC 04
- A Tale of Two Cities na current book na binabasa ko ngayon sa school pag may break ako
- 2 hair clip
- wallet
- coins
- hairbrush
- payong
- highlighter
- scientific calc
- Trolli sour glowworms
- baby powder
- isang blue at red na pen
- gunteng
Yun lang! Hahahahaha. Typical student. =))

15. A song from the 90s.
  • As some people may know at ayon sa aking current Twitter bio, I'm a die-hard fan of the 90s thanks to my kuya. At hindi lang naman 90s dahil thanks to my mom, I've become a big fan of the 60s, 70s, and 80s as well. Actually soooooooobrangdami kong gustong bands and artists from the 90s at sobrang hirap mamili. Grabe. Ang dami talaga. Hahahaha. Siguro Deep Inside of You na lang ng Third Eye Blind dahil yun ngayon ang favorite song ko. Pero sobrang dami ko talagang favorite na kanta from the 90s, OPM and International.
16. Celebrity crushes
  • Right now... I'm crushing on Josh Lucas since I've watched Sweet Home Alabama the other day and Ben Affleck NUNG kabataan pa niya. Hahahaha. Sobrang late na ko sa pag-crush sa kanya pero sobrang crush na crush ko siya sa Pearl Harbor at Armageddon. Lololol. =))))) And Jesse Spencer from House M.D. at! Sobrang gwapo niya ngayon sa Chicago Fire!!! =)))
 17. Nicknames you have and why you have them.
  • Tiny - Dahil maliit daw ako nung pinanganak ako at akala nila hindi na daw ako lalaki. Hahahaha.
  • Tunini - Ewan ko din kay kuya.
  • Pusaks - Dahil nung bata ako para daw akong pusa na ingit ng ingit. Wahahahahaha.
 18. Screenshot your dekstop.
  • Kapo-format ko lang. Walang laman desktop ko. Recycle bin lang at wallpaper na flower. Lol.
19. What you wear to bed.
  • Shorts at tshirt.
20. Your opinion on drugs.
  • Hindi ako sang-ayon sa drugs pero actually, hindi naman din kasalanan ng drugs kung bakit naaadik sa kanila ang mga tao dahil kung wala yang mga drugs na yan, kawawa naman ang mga babaeng nanganganak at mga ino-operahan. Yung mga addict, mga mahihinang tao yan. Mga hindi marunong tumanggi sa tukso. Weak.
21. Your favorite school subjects.
  • Right now it's Algebra (naks hahaha), Logic and Philosophy, and Programming. Pero yung Algebra, subject ko nung first year first sem tapos yung Prog nung first year second sem tapos yung Philo, ngayong second year first sem.
22. Things that irritate you about people.
  • Alam niyo yung mga taong nagmamarunong and let's say na marunong nga sila, pero yung tipong yung aura nila nagyayabang na na ang sinasabi "MATALINO AKO". Yung tipong sagot ng sagot kahit nagsasalita yung teacher and yung epal lang sa teacher and yung hindi naman tinatanong pero sumasagot. Yep. ANNOYING. I mean di ba, mas masarap kapag a teacher puts you on the spot, yung tipong feel na feel ng mga classmates mo na hindi ka makakasagot dahil hindi ka naman kumikibo sa klase tapos biglang... BOOM! Di ba? Akala kasi ng iba attribute ng matalino ang maingay at epal.
23. Are you a virgin? Ye/No. Discuss it.
  • Yep, I'm still a virgin but I'm also currently in a relationship. Short shout out to my beau: By! 41 months without sex! Apir! Hahahahahaha. It's really a big deal for me to shout it out to the world kasi every time people will look at us, sobrang nararamdaman at nababasa ko na yung mga isip nila. Apat na taon ba naman hindi ka pa ba masanay kapag sasabihin mong boyfriend mo yung kasama mo? As in nababasa ko talaga sila, lalo na yung mga matatanda. Na parang  sinasabi nila na sagabal yung relationship at boyfriend sa studies at gumagawa kami ng bawal at mabubuntis lang daw ako in the future at hindi ako makakatapos. Mediyo masakit. And because of that, parang lalo lang akong nagkakaron ng reason para i-negate silang lahat. Para pagka-graduate ko at para kapag kinasal na ko, ma-i in your face ko silang lahat. Special mention din kay Ma'am Faronillo na nagsabi samin ni Jorenn na gang third year lang kami at mabubuntis din daw ako. Ha. TINGNAN LANG NATIN.  Leo ata pinagsabihan mo. We're very competitive in nature. Yun lang. And sinabi din kasi sakin ni daddy na magtapos daw muna ako ng studies.
24. Your ideal date.
  • Ewan. Flowers. Dinner. Twinkle lights? Ewan. Hahahaha. Siguro yung ginawa ni Gabe sa Can't Help Falling In Love. ETO YUNG LINK!!! :)
25. Would you consider yourself an optimist or a realist?
  • I think a little of both. If you'd ask what will I say when I look at a glass filled with halfway with water, I'll say it's a glass half-full, not a glass half-empty. Pero kung sa realidad ng buhay, syempre minsan hindi mo maiiwasan maging realistic especially kung sunod-sunod ang problema mo like school, financial problems, health problems and the like. :)
26. List your biggest fears.
  • Okay. Eto na talaga. Moment of truth. Aaminin ko na sa inyong lahat na nagbabasa ng blog na ito na ang isa sa mga pinakamalaki kong kinakatakutan ay.... yung death ng mga mahal ko sa buhay. It's actually one of the reasons why depressed ako lately. Iba kasi. Lalo na kapag kamamatay lang ng isang tao na sobrang naging malaking part ng pagkatao mo. Nakakatakot mangarap kasi yung pakiramdam ko, yung kinakatakutan ko, kukunin din  sakin yung mga tao na nilalaanan ko ng mga pangarap ko. Tulad ni Daddy. Sobrang yung pangarap ko nag-re revolve lang sa kanya. Sa ikakagaan ng buhay niya, ng paghihirap niya, lahat. Tapos biglang isang araw... BOOM. Wala na. Kinuha na siya ni Lord at age 48. Mediyo nakakatakot talaga at nakakaiwan talaga ng impact sa buhay mo. :)
27. If you had three wishes what would they be?
Eto walang halong jamming to. Actually, naisip ko na to dati pa. At hindi talaga jamming to.
  • Masarap na buhay para sa pamilya ko at mga mahal ko sa buhay.
  • Wala ng mga taong nagugutom.
  • World Peace.


Day 10 to Day 13: House M.D.

10.) Favorite ship. (alam ko na ang "ship" hahaha! thank you danielle!! :D)
  • House and Wilson's Bromance. Walang kupas, walang katumbas. EVERRRRR. And! This is a fact, kapag tiningnan mo sa Wikipedia kung ano ang bromance, example dun silang dalawa. Hehehe.
11.) Second favorite ship.
  • Well, the romantic side of me will always ship the loveteam of Dr. Chase and Dr. Cameron, onscreen and offscreen. Kasi (this is also a fact!) they really dated a few years back nung nag start yung House, si Jesse Spencer and Jennifer Morrison. Tapos yun nga. Mediyo malungkot  kasi bagay silang dalawa para sakin...
12.) Worst moment.
  • So far, ang napanuod kong worst moment ay... nung nag-away si House at Wilson dahil ginagamit ni House yung prescription pad ni Wilson para makabili siya ng pills (Vicodin) para sa pag-aadik niya lol. hahahahaha. Season 3 to. Tapos nalaman nung kontrabidang police tapos muntik na mawala license ni Wilson.
13.) Best moment of your favorite female character
  • Wala ako mapili at tinatamad ako alalahanin yung mga parts na ang henyo ni Dr. Cuddy pero yung isang gusto ko eh yung naaksidente yung hired help niya tapos nagamot ni House e hindi sila naniniwala, nung huli parang sobrang hangang hanga siya. Wala lang. Hehehehehehe.

Day 10 to Day 13

10.) 5 things you dislike about yourself and why.
  • Egotistic. As a Leo, hindi ko maalis sa sarili ko na maging egotistic and self-centered. Pero in fairness naman, ayoko din. I always try to do my best na hindi maging self-centered. Like kapag may kausap o ka-kwentuhan ako, I make it to a point na ibaling sa kausap ko yung topic kahit na mediyo minsan napupunta ulit sakin. Madalas ako ma-disappoint sa sarili ko dahil don. Tapos kapag sa classroom, I really TRY to not answer questions asked by my profs kahit na alam na alam ko yung sagot pero minsan kasi parang, kapag walang sumasagot, ang hirap manahimik sa isang tabi. And kaya naman ayoko nga nun, kasi nag-mu mukha akong mayabang sa mga profs ko... (I'll blog another post about this soon)
  • Sensitive.
  • Worrier.
  • What-if thinker.
  • Prone to depression tho mas madalas naman na optimistic ako. Mga 75% 25%, pag may problema nagiging 55% 45% lol.
11.) Tell us about the last person who hurt you.
  • Siguro yung last person eh yung prof ko ngayon sa isa kong subject. Sabi niya kasi naiinis daw siya sa mga estudyante na alam na yung tinuturo nila. Wala lang. Para kasing, kasalanan ko ba talaga yon. -____________- (I'll blog another post about this soon)
12.) 3 things you dislike about people and why
  • EPAL. Ayoko ng epal kasi hindi ako epal.
  • Nambabasag ng trip ng iba.
  • Nagmamagaling e hindi naman tama yung sinasabi.
13.) Something you worry about a lot.


Ayan, umiiyak tuloy ako! Hahahaha.

Nakita ko sa Timeline ko kanina yung post ni Tel (Thank you Tel at nalaman ko to hehehe). Ayun. Nung pagkabasa humagulgol na ko agad. HAHAHAHAHAHAHAHA. Sobrang depress ko lang putangina! =)))))
I'm doing it for myself and for everyone who feels like they're in a losing battle. YOU'RE NOT. Kung ano man yung pinagdadaanan ko, mo, natin, KAYA NATIN TO. Kakayanin natin. Walang susuko. KAYANG-KAYA NATIN TO. At sabi nga sa lyrics ng Everybody Hurts ng R.E.M.
"Don't let yourself go 'cause everybody cries and everybody hurts sometimes."
 Putangina problema lang yan kayang-kaya natin yan!!! APIR MGA BRAD!!!


Anxiety-level test

Hindi naman pala ako depress. Mediyo lang. Hahahaha. Kalahati lang, hindi pa extreme. Pota na yan. Napakasaket kasi ng likod ko kaya nag-take ako ng anxiety level exam. Ganon kasi yon. Dizziness, neck pain, back pain, yon. Minsan ang dahilan ng mga yan e stress/anxiety. :) Ayun.

Last  week isang linggo ata akong may vertigo tapos ngayong back pain naman. Huhuhuhuhuhu.

Day 9: First episode you've watched.

Yung first episode talaga yung una kong napanuod na episode. Yung "Pilot" or "Everybody Lies". Yun. Maganda yon. Dun yung quote na
"We can live with dignity - we can't die with it."

Day 9: The last time you were really angry and why.

Ano, last May 27. Ano yun, siguro mga 6am. Hindi pa talaga ako gising, pero narinig ko nag-aaway yung mommy at ninang (kapatid ng mommy ko), umagang-umaga. Badtrip kasi umagang-umaga nag-bubunganga na agad. Tapos wala naman katuturan yung sinasabe. Hindi naman siya inaano nung pinsan ko at nung pamangkin ko, kadaming sinasabi. Ayun. Siguro mga 7:30 bumangon ako, tapos tinext ko si Jorenn na 8am punta kaming school makapag-enroll na lang. Ayun, nung pagbangon ko punta ako agad ng banyo naligo, nagbihis, tapos sabi ko na lang "Mag-enroll lang ako". Tapos umalis na ko.

Sobrang toxic. Sobrang nakaka-sakal na. Sa araw-araw na lang na ginawa ng Diyos.

Pagsakay ko sa tricycle, sinundo ako ni Jorenn, ayun nasa Metrobank palang kami humahagulgol na ko.

Wala. Mga ilang buwang frustrations, depression, sama ng loob, lahat. Naiyak ko mula samen gang NEUST.

Hahahaha. Ayun, buti pag-uwi ko birthday party nga pala ng inaanak ko kaya masaya dahil maraming bata.


Day 8: A song that fits your current mood/situation.

Everybody Hurts by R.E.M.

Everyday depressed. Everyday emo. Everyday drama. Everyday laslas. Laslas.

Day 8: Favorite quote

Besides sa philosophy ni House about lying at sa perspective niya tungkol sa humanity, may dalawa talaga akong favorite niyang quote from season 1.

Eto quote na'to, sinabi niya to kay Foreman sa Seaso 1 Episode 9: DNR. Ano kase, si Foreman kinukuha siya nung dati niyang boss tapos balak niya mag-resign. Yung doctor na yun, dating doctor yun nang bagong pasyente ni House tapos basta pinaglalaban ni House na mali yung treatment nung dating doctor at makakalakad pa ulit yung pasyente. Tapos eto yung sabi niya kay Foreman kung ano yung difference nila nung doctor.
"You took a chance, you did something great. You were wrong, but it was still great. You should feel great that it was great. You should feel like crap that it was wrong. That's the difference between him and me; he thinks you do your job, and what will be will be. I think that what I do, and what you do matters. He sleeps better at night, he shouldn't."
Yun. Wala lang. Inspired kasi ako dun sa sinabi niya. Kasi parang nagkamali si Foreman in the past nung boss pa niya yung isang doctor tapos parang sabi ni House, hindi pwedeng puro gagawin mo na lang lagi yung trabaho mo, pag ok ok, pag hindi hindi. Tapos sabi nga ni House, sa kanya kapag nag-trabaho siya, iniisip niya yung ginagawa niya and gusto niya yung mga apprentice niya (sila Foreman) na maging maayos din yung trabaho nila.

Tapos eto na naman sa Season 1 Episode 11: Detox.
 "I take risks; sometimes patients die. But not taking risks causes more patients to die, so I guess my biggest problem is I've been cursed with the ability to do the math."
Eto talaga kasi yung reason kung bakit mahal, kung bakit nating mga fans mahal si Greg. Dahil sa risks na ginagawa niya. Kahit na sabihin nila na hindi siya sumusunod sa rules, yun nga yung  risks na ginagawa niya kahit na nakikita natin as purely selfish reasons, hindi naman talaga. Ayun.

I love you Greg! :)


Alam mo yung tipong paranoid ka na at takot sa mga pwedeng mangyari ngayon at sa future dahil sa pangit na nangyari sa'yo sa nakaraan?

Damang-dama ko lagi yon.

Alam mo yung tipong natatakot kang mangarap ng mataas at masaya kasi baka pag-gising mo isang araw, yung mga pinangarap mo kasama yung taong mahal mo, bigla mawawala na din?

Damang-dama ko lagi yon.

Alam mo yung tipong minsan hindi mo maalis yung pakiramdam na kinakabahan ka at natatakot ka na lang bigla for no reason at all tapos ang daming images na pumapasok sa isip mo dahil dun sa isang pangit na nangyari na yun sa buhay mo?

Damang-dama ko lagi yon.

Tangina. Laslas. Hindi ko na kaya. Lord. Depress na depress na ko putangina. Hindi ko na ata kaya puta. Lord.

A silent prayer of plea and thanks

Lord, I pray that you'll always guide and protect Kuya while he's abroad. I pray that he'll always have good health and a strong body while he's away. I hope and pray that he'll come home safely to us this December and that he'll always be the happy person that I know.
Lord, I thank you for all the blessings that came our way. Thank you for the food that we eat and for our daily needs. Thank you for the family you gave me and my relatives who helped us through thick and thin until now. I pray that you'll give them also a long, healthy and happy life. Especially my aunts and uncles, both sides. Lord, I also thank you for the friends that you gave me. They're the ones whom I shared happy memories with that I continue to look back whenever I'm feeling down. Lord, thank you for giving me Jorenn. For a partner who never puts his needs first and for loving me unconditionally.
I pray all of these in the name of our Lord, Jesus Christ. Amen.


Nung bata pa ko, talaga nakalakhan kong nanunuod nang sports. My dad was a baseball and basketball fanatic. SOOOOOOOBRA. Caps lock para intense. Hahaha. We used to tease him kasi sobra kayang nakakainip manuod nang baseball!!! =)) Ayun, so growing up, kapag kasi nanuod yung HINDI PWEDENG ililipat mo yung channel. HINDI PWEDE. Hahahaha. Kahit na aalis yun siguro mga 10 minutes tapos pupuntang talyer, tapos babalik pag magpapahinga na. Kahit nanunuod ka pa, basta may basketball or baseball, kukunin at kukunin sayo yung remote. =))

Kaya nung bata ako, kesa mag-away kaming dalawa, natutunan ko talaga manuod ng basketball (basketball lang dahil hindi ko pa din type ang baseball gang ngayon naiinip pa din ako hahaha). Kapag manunuod kami, kapag may laro, kesa mainip akong matapos na, I always ask him questions tungkol sa NBA. Kung ano yung mga violations and rules, name nung mga players, fouls, coaches, magaling bang team yon, ilang taon na ba sila, mga ganon.

Yung unang season na natatandaan ko na napanuod ko was 2002-2003 NBA Season. Yun talaga. Dun ko nalaman yung mga players na kilala ko pa hanggang ngayon. Sa West: Lakers, Mavericks, at Spurs. Dun ko nakilala sila Tim Duncan, Tony Parker, Manu Ginobili, si Dirk, si Shaq at Kobe, yon. Talagang sila talaga yung mga unang players na nakilala ko.
Sa East naman Detroit ang talagang kalakasan nila non. Hahahahaha. Nung 2004 NBA Finals na tinalo nila yung Lakers. Nung umalis na si Phil Jackson. Na-trade na sa Heat si Shaq.
Tapos nung 2005 NBA Finals! Detroit vs. Spurs. Dun ko din nakilala yung Suns kasi dahil sila kalaban nang Spurs sa WCF. Tapos nag-champion ulit yung Spurs. MVP ulit si Timmy. Grabe. At that moment talagang die-hard fan talaga ako non. Na-love at first sight ako kay Timmy talaga. Hahahaha. Simula non iba na pagmamahal ko sa kanya e. Tapos nung 2007 pa ulit.
Tapos yun. Boston at Lakers era na to eh. Hahahaha. Nanalo nung 2008 ata yung Boston then next year gang 2010 Lakers. Tapos 2011 Dallas. Tapos nga nung 2012, Miami Heat.
Kaya naman ako nain-love sa OKC, dahil kay Daddy din. Kasi nga ang babata nila Durant, Westbrook at Harden. Tapos nung 2012 nga nung napunta sila sa Finals, naalala ko yung sabi nga ni Bill Simmons na, yung devotion nung mga tao, nung mga tao sa Oklahoma, sobrang solid. And I quote Simmons,"No NBA means more to its city." At kahit na ayoko kay Scott Brooks, naging fan talaga ako ng OKC. Dahil kay Durant. I think para sakin, Durant is the humblest and most down-to-earth player that I know. Di ba. Kaya nga minsan hindi ko maintindihan why KD earned haters.
Kaya ayun. Natalo naman this 2013 season ang Thunder, pasok naman ang mga veterans ko!!! Yay!!! :)

Day 7: Talk about your pets, or pets you would like to have.

Although kahit ano namang pets okay lang sakin, I'm more partial to dogs and cats. Bata pa lang ako, gusto ko na magkaroon nang alagang aso. Yung  may breed ba. Tapos nung nagka-Nintendo DS ako, lalo lang ako nahumaling sa mga aso dahil sa Nintendogs.
Ang gusto ko talaga, Siberian Husky. Pero sobrang dami na kasing meron ngayon non kaya ayoko na. At chaka masyadong malaki. Yung una kong dog sa Nintendogs, Lab Retriever na black. Gusto ko din yun kaya lang masyado din malaki. Tapos nga, nagkaron nang dog si Jorenn, pug. Ayun. Gusto ko na nang pug!!! :)
But any kind of dog will do. Lalo na kung bibigyan ka lang. Pero kung bibili ako nang gamit sa sarili kong pera, ayoko nang mga asong mahahaba buhok. Yung mga shi tzu ganon. Ayoko non. Contrary nung bata ako, ngayon ayoko na. Puro ganon kasi yung nauuso! Mga chow chow, poodle, husky, alaskan malamute, shiba inu... Eh  nasa Pinas tayo kaya kawawa naman. Kung nasa malamig akong country, yon buti pa gusto ko ng long-haired or yung makakapal yung fur na dogs. Pero ngayon, gusto ko yung mga short-haired dogs lang. Yun nga, pug, lab or golden retriever, dalmation, Jack Russell, basset hound, beagle... mga ganon. Yung nag-iisang long-haired dog na gustong-gusto ko kahit nasa Pinas pa e border collie lang talaga. As in. Hahahaha. Yon :D

Sa cats naman, kahit ano naman cats den gusto ko. Long-haired, short-haired okay lang. Pero yung unang cat na nagustuhan ko talaga is British Shorthair. Tapos Scottish Fold. Kaya lang sooooobrang few lang nung mga breeds na mabibiling cats dito sa Pinas, kahit na sa Cartimar ka pa mag-punta. And kung meron man, yung isang kitten can cost twenty to twenty-five thousand pesos. Isang kitten lang yon. So syempre kapag hindi ka mayaman, di bale na lang di ba. So kung bibili ako nang pusa na aalagaan pero may breed, I'll stick with Siamese na lang. Kasi yon maraming breeder non dito sa Pinas. :D

Ayon! Yan  ang mga gusto kong pets balang araw! :)

Day 7: Favorite season.

Parang kapag nanuod ka kase nang isang series parang kailangan yung first season lagi yung favorite mo. Pero kahit na favorite ko din naman yung season 1, sa tatlong season na napanuod ko na, season 2 talaga yung favorite ko.
Kaya ayun. Mas gusto ko yung mga stories at chaka yung mga cases ni House sa season 2. Mas comedy. Sa House season 3 kasi mediyo annoying yung first half ng season kasi dahil dun sa kaso ni House na addiction chuchu. Ayun. Kaya... Season 2, so far! :)


Day 6: How you came across blogging and how your life has changed since joining.

Ayun, nung ginawa ko tong blog ko August 2010, tapos nung nag-blog ako January 10, 2011 na ulit. Mediyo depressed kasi ako nung mga time na'yon. Sa school ganon. Tapos parang transitioin ko yun, parang nag-grow up ganon. Naka-realize nang mga bagay bagay. Ganon. Kasi nga dahil depress ak, naghahanap ako gusto ko mag-diary pero tamad ako mag-sulat, kaya ayun. Nag-blog na lang ako.
At dun na nagsimula yung pag-ba blog ko. Dahil gusto ko lang nang diary. Hahaha.
Kung ano naman yung naging significance nito sakin, malaki. Kung di dahil sa blogging, hindi ko mailalabas lahat ng mga hinanakit ko sa high school, sa college, nung nawala yung daddy ko, at hanggang ngayon sa mga problema ko. Iba kasi pag nailalabas mo lahat yung tipong hindi mo kinikimkim. Kung baga naging bestfriend ko na rin tong blog ko. Kasi alam niya lahat. Kapag nahihya ako magsabi kay Dags o kay Jorenn, eto talaga yung una kong pagsasabihan.
Sa mga hindi pa nag-ba blog, try niyo. And kung gusto niyo lang naman ng online diary, recommend ko talaga tong Blogger and or Wordpress. Kasi talagang makakapag-focus ka sa paglalabas ng sama ng loob at pagku-kwento ng tahimik.